Capital Punishment

Posted on 8:55 AM, under


    Sa pataas na pataas na krimen sa bansan natin, natataon na bang ibalik ang "Death Penalty" o "Parusang Kamatayan"? Sabi nga ni Secretary De Lima "Death penalty is not the solution to criminality. What deters criminality is faithful and diligent enforcement of laws and due administration of the criminal justice system without fear or favour", tama nga naman kung mabibigyan ng maayos na pagpapatupad ng batas maaari nga naman nitong pabababain ang kriminalidad na bumabalot sa lugar natin. Hindi na natin kailangan ng "Death Squad" o "Vigilante" para linisin ang lugar nating binabalutan nang masasamang elemento. Pero ang tanong, naging epektibo ba ang "Reclusion Perpetua" o ang tinatawag nilang "Lifetime Imprisonment"? Nagagawa ba nating parusahan ng wasto ang mga kriminal? Nagagawa ba nating takutin ang mga nagbabalak gumawa ng krimen?

Epektibo ba ang "Lifetime Imprisonment"?

    30 hanggang 40 taong pagkakabilanggo, kapag naging good boy/good girl ka at hindi ka napatay sa loob o pumatay habang nasa loob pwede kang palayain ng mas maaga pa. Pwede kang magsimulang muli na magbagong buhay, pero hindi ka nga lang makakahanap ng agad agarang trabaho kasi nga "ex-convict" ka. Hindi mo rin maiwasang mahusgahan ng mga kamaganak at mga kapitbahay mo, at dahil sa bagong laya ka mataas ang posibilidad na maraming matakot at hindi magtiwala sayo.

Napaparusahan at Natatakot ba ang mga Kriminal?

    Pagpatay (Sinasadya man o hindi), Panggagahasa at ang pagkakaroon, paggamit at pagbebenta ng ipinagbabawal na gamot. Ito ang mga krimen na may gawad parusa ng "reclusion perpetua". Kapag napatunayan ng hukuman ang kasalanan mo, pinakamababa na ang tatlumpung taon na paghimas mo sa rehas na bakal. Naisip ko lang ito bang mga gumagawa ng "Henious Crime" na ito, sa tingin niyo ba nagagawa pa nilang matakot sa parusang "Habangbuhay na pagkakabilanggo"? Sa palagay ko eh hindi, masyadong magaan ito at hindi tumatayo ang mga balihibo ng isang kriminal na handang kumitil ng buhay para sa pansarili niyang adhikain. hindi yan takot mamatay kasi nagagawa na nga nilang ipagsapalaran ang buhay nila sa kalsada, hindi na nila alintana ang bangis ng lungsod at handa na sila mamamatay. 

Solusyon

     Kung gusto niyo ng may natatakot isama mo sa Death Penalty ang "Graft and Corruption" at "Money Laundering" sa lahat ng mga pulitikong may katungkulan sa Gobyerno. Yan ang mga taong takot mamatay, kasi malakas ang loob nilang magnakaw sa kaban ng bayan at pag nabibisto sila bigla silang nagkakasakit. Ang sakit ay nagiging malubha at sa sobrang lubha nito kailangan nilang dalhin sa ibang bansa para ipagamot. Ganyan katindi ang takot nilang mamatay. Handa silang umubos ng limpak limpak na salapi para lamang gumalng sa biglaang karamdaman na dumadapo sa kanila, kasabay ng mga kaso ng katiwalian na kinasasangkutan niya. Kapag isinama ang mga ganitong krimen hindi na din magiging epektibo ang "Lifetime Imprisonment", gagawin lang nilang bahay bakasyunan ang selda nila. Nakakulong habang may aircon, TV, Ref, washing machine, videoke machine at Mini Bar ang loob ng selda nila. Walang pinagkaiba sa dito sa labas nagagawa paring mag enjoy, habang nagtitika sa mga kasalanang nagawa niya. Mas maiging gawing "Capital Punishment" na ang ay "Death Sentence", ika nga ni Mario Puzo "Revenge is a dish that tastes best when served cold." dapat lang na patayin ang mga nagkakasala at nagtataksil sa mga mamamayan na pinaglilingkuran nila. At dahil sa kapos tayo sa budget sa mga Bala para sa Firing Squad, mataas na singil ng kuryente para sa Silya Elektrika at Magastos ang pagbili ng Chemical para sa Lethal Injection, pwede nating gawing "Old School" ang pagbitay gamitin natin ang "Garrote". 

      Epektibo walang konsumo sa kuryente, walang balang masasayang at walang chemical na bibilhin. Sasakalin mo lng siya hanggang sa matanggalan ng hangin sa ulo at ayun tapos na, malinis na malinis walang pagkakagastusan ng malaki. Pero teka lang sa kadahilanang hirap tayong lumikom ng budget para sa pagpapaunlad ng ating bansa, isa narin sigurong magandang oportunidad ito upang mapalago ang Budget ng Pilipinas. Bakit hindi natin itelevised ang pagbibitay para maka kuha pa tayo ng mga sponsors, at dahil sa magiging maintriga ang programang ito mas maganda kung ang pagpapalabas nito ay kasabay ng mga Telenovela. Paniguradong tataas ang Ratings at isang magandang oportunidad narin para dumami ang mga mag pa plug ng commercials nila. Sa ganitong paraan maaring dumami ang nalilikom nating budget at maging senyales narin ng pagunlad ng ating bansa, Isipin mo pinapatay mo ang Kurakot at Nakakalikom pa tayo para sa Budget ng Pilipinas. 

    Matagal nang nadungisan ang mga kamay natin, matagal na rin tayong nagiging tanga o nagtatangatangahan. Kung kumitil man tayo ng buhay ay sa kadahilanang 'masyado na tayong napupuno sa lahat ng panggagago na ginagawa satin, hindi na kailangang maging malambot at magbigay lugar sa awa. Oras mo na maging berdugo at tapusin ang katarantaduhang ito.

edit post

That's what i hate for Christmas

Posted on 7:16 PM, under


Call me the Grinch, Scrooge, an Entity that hates Christmas Season or to be much more to simplify call me "KJ". Pero hindi ba parang nakakapagod na yung ganitong season? taun taon madalas mong maencounter yung mga ganitong pangyayari, to the point na kinasanayan mo na. Ang makasanayan ang taun taong mga pangyayari tulad ng mga to:

The Traffic Jam - Magkabilaang sikip ng sasakyan, kung motorista ka ulo at itlog mo ang iinit sa sobrang bagal ng usad ng mga ito sa lansangan. Matagal nang may traffic given na naman yun eh, ang hindi ko lang magets eh ang dahilan ng pagiging exaggerated na sikip ng traffic na eto na mula sa mga susunod kong tatalakayin.

Sale Shopping Spree Madness - Midnight Sale, Bazaar, 3 Day Sale at kung anu ano pang mga offer na binibigay ngayon ng malls, basta lang makabili ka ng mga bagay na pag uwi mo eh pagsisisihan mo din kasi nga wala rin pala siyang silbi sa buhay mo. Yung lohika ng pag konsumo ng mga bagay na hindi naman ganun ka importante at hindi magkakaron ng malaking pagbabago ng kaginhawaan sa buhay mo. Just for the sake of sale? special offer? bakit hindi ka na lang pumunta sa cashier ng mga malls at ibigay yung pera mo since hindi mo naman ata alam kung paano yan pahalagahan at madali ka nilang nauuto sa mga "Special Offer" nila sayo.

Shitty Taxi Drivers - "Saan po kayo ser/ma'am?","traffic po dun eh hindi po ako dadaan dun" at "plus 50 pesos po". Dahil nga sa masikip na daloy ng sasakyan, paglabas pasok ng mga ito sa mga malls at pag hahatid at sundo sa mga pasyalan. Nagiging Mapili na sila sabi nga ng isang kaibigan ko yung nakasulat sa mga taxi nila na "any point from luzon" ay dapat nang palitan ng "any point from what i prefer". Sasamantalahin ang mga may mga dalang bata, mabibgat na bitbitin at yung mga nalasing na dahil galing nga sa party. Magpapadagdag ng 20 o kaya 50 kesyo ganito at ganyan, hindi na lang sabihin na "ma'am/ser dahil po sa magpapasko pakidagdagan na lang po yung ibabayad niyo".

The Gift of Giving - "It's the thought that counts", "Season of giving", "Season of Sharing" at "Exchange Gift". Kung magreregalo ka dapat lahat bibigyan mo, pagbibigyan mo lahat dapat pantay pantay para hindi magselos yung iba. "The Gift of Giving" hindi bukal sa kalooban mo ang magregalo, obligado ka! yun ang totoo kasi nga nageexpect ka na may magbigay sayo at yung binigyan mo eh obligado din magbigay, para walang "kahiyaan" para hindi ka masabihan nang "Nakakahiya naman to binibigyan ng regalo tapos hindi nagbibigay" at pagkatapos mong magbigay makakanchawan pa yung mga regalo mong tuwalya, panyo, wall clock, picture frame at kalendaryo. Tapos biglang babanat ng "It's the thought that counts" hindi ba parang katangahan yun?? thought that counts?? kapag nasira ok lang sayo kasi bigay naman. thought that counts?? pag natanggap mo at alam mo sa sarili mo na hindi mo nagustuhan eh. thought that counts?? perahin mo na lang hindi ka pa nahirapan kakaisip ng regalo para sa kanila.

Isama mo pa yung masisikip na pasyalan, mga namamaskong holdaper at yung mga nanay ng inaanak mo na well trained na kung paano lumapit sa mga ninong at ninang. nakakakamot ulong isipin na yung term na "Pasko" eh panahon ng pagbibigayan, hindi ba parang kaplastikan yun? yung pagiging generous mo eh "seasonal", at kailangan mong pagurin ang sarili mo, ubusin ang pera mo at basta masabihan lang ng mabait at mapagbigay kasi nga mabait ka lang sa araw ng Pasko...

edit post

Ang pitong aral ni Bretto...

Posted on 8:38 AM, under

    Ang babasahing ito ay pagbibigay pugay sa taong may kagila gilalas na talento sa mabilis na paggawa ng tulog, matulog sa upuan at mag ingay habang tulog, ang mga sumusunod ay ang mga aral na maaari mong gamitin sa pang araw araw: 



Una: "walang mas nakakaangat pa sa pagkatao mo tayo ay pantay pantay..."


 - hindi porke't ang sweldo mo ay tax lang ng sinasahod nila, kasing katawan niya si Derek Ramsey, o kasing gwapo niya si Piolo Pascual eh kailangan nang mas angat ang pagkatao niya sayo. Ang tao ay gumagamit ng kamay kapag kumakain at kamay din ang ginagamit pang hugas ng puwet pag katapos dumumi, walang pagkakaiba sa mga natural na gawain kaya dapat lamang ay magkaroon ng respeto at paggalang sa bawat isa.

Pangalawa: "wag na wag mong iyuyuko ang ulo mo sa harap ng ibang tao"

 - Inilathala niya sa unang aral ang pagkakapantay pantay ng pagkatao kaya't kailangan mong ipaglaban ang nasabing aral, ang pagyuko ng ulo at may kaharap na ibang tao ay isang uri ng hindi paggalang at isa ring senyales ng pagpapakita ng kahinaan at maari nilang gamitin ito laban sayo at yurakan ang moral ng pagkatao mo. 

Pangatlo: "maging kalmado sa mga hinaharap na suliranin"

 - "wag mauubusan ng composure" madalas niya itong sinasabi sakin, manatiling "focus" at wag mauubusan ng diskarte sa katawan. Ang mundo ay isang malaking palaisipan kaya kailangan mong magisip ng magisip hanggang magkaroon ka nang solusyon, isang magandang ehemplo dito ay ang mga lalakeng babaero at yung mga pulitikong madalas masangkot sa katiwalian sa gobyerno.

Pang apat: "magmahal lang ng isang babae at wag nang dagdagan pa..."

 - kasing cute mo man si John Lloyd o hindi, wag na wag kang mamamangka sa dalawang ilog. Ang kababaihan ay binibigyan nang matatamis na ngiti at hindi pinapaluha ang mga mata,  ano mang lakas ng tukso dapat marunong kang lumugar lalo na pag wala sa lugar yung itsura mo. Ang mga babaero ang dahilan kung bakit maraming babaeng nawawalan na nang tiwala sa mga tapat at magagandang lalakeng tulad ko.

Panlima: "wag na wag kang tatanggi sa mga biyaya"

 - wag kang mahihiya sa mga biyaya isa silang manipestasyon ng gantimpala na binibigay sayo, mapa suliranin o tulong matuto kang tumanggap ng mga ito lalo na ang mga alok na pagkain. Kailangan mong kapalan ang mukha mo at matutong hindi tumanggi sa mga binibigay sayo.

Pang anim: "do the slice and dice"

 - ang mundo ay hindi isang malaking komedya na may mga sumasayaw sa beach pagkatapos, o kaya ay isang telenobela na may maghahalikan sa huling parte ng palabas. Marahas ang mundong ito at hindi ito nakukuha sa mga "word of motivation" nila paulo coelho, mitch albom at kung sinu sino pang manunulat na nagbibigay ng mga positibong daan ng buhay, kailangan mong maging realistic at isabuhay ang mga bagay na alam mong hindi mo na mababago

Pampito: "huwag mauubusan ng Joke"

 - Ito ang pinakamahalaga sa lahat ang "pagtawa", kailangan mong maging masaya gaano man kabigat ang sitwasyong kinakaharap mo. Pasayahin ang iba o ang sarili para hindi mawalan ng composure, yan ang sikreto para tumagal sa kalunus lunos na buhay sa mundong ito.

Saglit ko lamang nakasama pero parang isang dekada kong naging maestro sa pitong aral na iniwan niya na bumuhay sakin sa industriyang pinasok ko.

edit post